Koło zapachów to okrągła mapa rodzin zapachowych: każda rodzina ma swoje miejsce na obwodzie, a sąsiedzi są do siebie podobni. Najbardziej znaną wersję, Fragrance Wheel, opracował w 1983 roku Michael Edwards, doradca branży perfumeryjnej - dziś dzieli ona zapachy na cztery główne grupy (świeże, kwiatowe, ambrowe, drzewne) i kilkanaście podrodzin.
Rodziny zapachowe to grupy kompozycji o wspólnym, dominującym surowcu: drewnie, kwiecie, przyprawie, cytrusie. Klasyczny podział perfumeryjny Francuskiego Towarzystwa Perfumiarzy ma siedem rodzin: cytrusowe, kwiatowe, paprociowe (fougère), szyprowe, drzewne, ambrowe (dawniej orientalne) i skórzane. Klasyfikacja zaczyna się od pytania, który surowiec dominuje, potem dochodzi charakter pomocniczy - kompozycja może być drzewno-korzenna albo kwiatowo-słodka.
Jak czytać koło zapachów w praktyce: jeśli lubisz jedną rodzinę, najpewniej polubisz też sąsiednią. Rodziny leżące naprzeciw siebie dają kontrast - dobry, gdy chcesz zmiany, ale ryzykowny przy prezencie. W tym przewodniku trzymamy się ośmiu rodzin, które realnie spotyka się w świecach sojowych - to prostsza siatka niż koło perfumeryjne, bo w świecy nie ma skóry, która zmienia zapach.